1387

Dokonany zostaje podział rodzinnego majątku rodu Hugewiczów. Hansowi de Hugewicz przypadaja dobra Brzegu i Głosce - po drugiej stronie Odry oraz zyskuje "las Lubusch", pozostałym braciom przypadają dobra w Warzyniu.

1355

Pierwszym potwierdzonym w źródłach historycznych właścicielem osady jest Mikołaj de Reisnberg, który 29 lipca tego roku sprzedał swoje dobra wraz z młynem, lasem w pobliżu dworu i prawem połowu ryb Popponowi de Hugewicz.

1353

Pierwsza wzmianka o osadzie Brzeg w Księdze Ziemskiej Księstwa Wrocławskiego. Osada położona na prawym brzegu Odry posiada 1,5 łana ziemi oraz jeden młyn nad rzeką i drugi mały młyn z jednym kołem. Dalszy rozwój jest zależny od znajdującego się w pobliżu brodu. W osadzie według późniejszych zapisów mieszkali przede wszystkim flisacy i rybacy. Star... więcej »

1382

Poppo de Hugewicz odsprzedaje wieś swojemu krewnemu Hansowi de Hugewicz.

1453

Mikołaj de Hugewicz odsprzedał dobra brzeskie wraz z młynem i wsią Warzyń wrocławskiemu mieszczaninowi Piotrowi de Falkenhain. Zakupuje on dodatkowo Stary Dwór koło Głoski wraz z przeprawą promową oraz wieś Gąsiorów. Zaczynają się różnego rodzaju procesy sądowe o dobra ziemskie, przeprawę promowš i spław drewna Odrą.

1455

Proces sądowy i wyrok nakazujący właścicielowi miasta Piotrowi de Falkenhain przywrócenie do stanu używalności zaniedbanej śluzy i jazu na Odrze.

1491

Spór pomiędzy Piotrem II de Falkenhain a właścicielem Warzynia Matiasem de Hugewicz o umiejscowienie promu. Piotr II de Falkenhain starał się przenieść na miejsce, które łączyłoby jego dobra po obu stronach rzeki. Sędziowie przyznali rację właścicielowi Warzynia i nakazali przeniesienie promu z powrotem na dawne miejsce.

1497

Powstanie Fundacji Popelańskiej zajmującej się pomocą dla najbiedniejszych mieszkańców miasta.

1663, 25 marca

Z inicjatywy ówczesnego właściciela miasta Georga Abrahama von Dyhrna cesarz Leopold I nadał osadzie prawa miejskie. Od tego momentu miasto mogło m.in. organizować dwa razy w tygodniu targi, a cztery razy w roku - jarmarki. Otrzymało także herb oraz zmieniono nazwę miasta na Dyhernfurth.

1666, 29 lipca

Biskup wrocławski Sebastian poświęcił wybudowanę Kaplicę Św. Jadwigi ufundowaną przez ówczesnego właściciela miasta Georga Abrahama von Dyhrna. Budowa tego pierwszego kościoła katolickiego trwała niecałe 2 lata. Stanęła w miejscu, gdzie według legendy w sosnowym gaju odpoczywała Św. Jadwiga, która powracała tędy do Trzebnicy z Legnickiego Pola. Tu ... więcej »

1667

Za specjalnym przywilejem cesarza wiedeńskiego w Dyhernfurth powstaje drukarnia żydowska, jedyna poza Pragą w tej części Europy, która drukowała książki oraz czasopisma w języku hebrajskim.

1671

Zmarł właściciel miasta, hrabia Georg Abraham von Dyhrn.

1686

W mieście osiedlili się Żydzi, którzy założyli osiedle, synagogę, szkołę i cmentarz. Obok siebie funkcjonują trzy grupy wyznaniowe - katolicy, ewangelicy i Żydzi. Każda z nich posiada własną świątynię, szkołę i cmentarz.

1700

Kolejnym właścicielem miasta był podskarbi cesarski, Krzysztof Ferdynand von Glaubitz.

1723

Według spisu w 43 domach zamieszkiwali przewoźnicy przez Odrę, rzeźnicy, karczmarze, szewcy, krawcy, garncarze, a także kowal, dekad, młynarz oraz destylator wódki i ... komediant. Pod koniec XVII w. funkcjonuje instytucja kata miejskiego, który nie tylko pełnił pieczę nad aresztem, ale dbał również o czystość i wykonywał... czynności tokarskie.

1734

Właściciel majątku - baron Krzysztof Ferdynand von Glaubitz - wybudował drogę krzyżową (XIV stacji) z miasta do kaplicy Św. Jadwigi i eremu zamieszkiwanego przez zakonników.

1740

Inżynier i rysownik F.B. Wernher naszkicował panoramiczny widok miasta z lotu ptaka, wyróżniając część wschodnią - pałac z ogrodem oraz zachodnią - z rynkiem i kościołem ewangelickim.

1756

Brzeg zamieszkuje 335 osób w 56 budynkach.

1765

Za 103 tys., talentów miasto zakupił gen. Arndt von Kleist, a w 1770 r. odkupiła je (za 68 500 talentów) Antonina Luiza von Hoym. Okres władania Brzegiem przez Hoymów należy do najlepszych w jego dziejach.

1770

Właścicielem miasta został pruski minister Śląska - Karl Georg von Hoym, który nie tylko przekształcił swoją rezydencję, ale również wspierał w rozwoju miasto. Za jego sprawą miasto otrzymało pruskie prawa miasta otwartego, co miało wpływ na rozwój handlu i rzemiosła. Zasługą hrabiego von Hoyma było rozbudowanie zespołu pałacowo-parkowego (1770 -1... więcej »

1772

Od tego roku ukazywała się jedyna na Śląsku gazeta żydowska. Wybudowano synagogę (1785r.) i utworzono rabinat. Dlatego w tym czasie Dyhernfurth nazywano Mekką Żydowską.

1789, 16 sierpnia

Do rezydencji rodu Hoymów przybył wraz z całym dworem król pruski Fryderyk Wilhelm II. Być może jego wizyta związana była z zakończeniem przebudowy pałacu oraz parku. Ich twórca - Karl Gotthard Langhans dwa lata wcześniej opuścił miasto i udał się do Berlina.

1795

Struktura zawodowa w mieście - łaziebnik, 2 piekarzy, 2 bednarzy, gorzelnik, piwowar, szklarz, 5 tkaczy tkanin lnianych, 2 kołodziejów, 2 stelmachów, rymarz, siodlarz, ślusarz, kowal, 3 krawców, 2 stolarzy, 11 garncarzy, winiarz (producent win), 2 cieśli, 6 szewców, , 2 kramarzy, wyplatacz koszyków, 2 młynarzy oraz drukarze żydowscy.

1807, 20 października

Zmarł właściciel miasta Karl Georg von Hoym. Został pochowany w mauzoleum znajdującym się w parku, który zaprojektował Fryderyk Gilly. Od tego momentu w grobowcu chowano kolejnych właścicieli majątku z rodziny Hoymów.

1819

Struktura zawodowa w mieście - 2 młynarzy, kowal oraz kilkudziesięciu innych rzemieślników.

1840

Struktura zawodowa w mieście - 3 garncarzy, 7 zdunów, 17 szyprów z 50 pomocnikami, gorzelnik, piwowar.

1849

Przebudowa pałacu w stylu renesansu francuskiego. "Za czasów panowania rodu von Dyhrn pałac miał styl barokowy, podczas panowania Karla Georga von Hoyma, przebudowano go w stylu renesansu francuskiego, by pod koniec XIX w. pałac w Brzegu Dolnym reprezentował francuską elegancję, rosyjski przepych i niemiecką wygodę".

1860

Hrabina von Lazareff sprowadziła do miasta kilka sióstr Boromeuszek z zakonu w Trzebnicy. Miały one prowadzić szpital oraz przytułek dla sierot. Siedem lat później siostry z pieniędzy ze zbiórek i darów oraz funduszy zakonu zbudowały obok kaplicy Św. Jadwigi klasztor oraz sierociniec ze szpitalem.

1867

Budowa klasztoru ss. Boromeuszek przy ul. Aleje Jerozolimskie.

1873

Wybudowano na Odrze most kolejowy. W dwa lata później miasto uzyskało połączenie kolejowe z Wrocławiem i Głogowem. Wybudowano stację kolejową.

1885

Żydzi opuścili miasto. Życie utrudniał im magistrat miejski oraz pałac. Spłonęła synagoga. Pamiątką po gminie został cmentarz w parku, który do końca XX wieku zachował się jedynie w szczątkowej formie.

1889

Przy pomocy jeńców wziętych do niewoli podczas wojny prusko-francuskiej dokonano regulacji Odry oraz usypano wały przeciwpowodziowe. Zmieniono bieg koryta Odry przez co zlikwidowano drogę (leżącą między pałacem a rzeką) biegnącą od stacji kolejowej obok pałacu i dalej do Lubiąża. Wyrokiem sądu właściciele musieli oddać część parku na rzecz nowej dr... więcej »

1900

Miasto uzyskuje połączenie telefoniczne z Wrocławiem i innymi miastami.

1903, 13 lipca

W nocy z 13 na 14 lipca miasto zalane zostało przez powódź. Pomimo olbrzymiego wysiłku miejscowej ludności, pomocy wojska i oddziału straży pożarnej z Wołowa, woda rozmyła wały poniżej miasta, co spowodowało zalanie dzisiejszej ulicy ks. Jana Puka. Woda sięgała tutaj miejscami wysokości 1 m. W nocy z 16 na 17 lipca woda w Odrze osiągnęła najwyższy ... więcej »

1910

Odnowienie zostają stacje Drogi Krzyżowej.